De Wiebelwagen suikervrij

De Wiebelwagen suikervrij

Anouschka van der Schee werkt als begeleidster bij kinderdagverblijf de Wiebelwagen. Ze heeft de uitdaging op zich genomen om dit kinderdagverblijf als eerste in Nederland om te toveren tot een suikervrije oase. Haar ervaringen beschrijft ze voor ons in haar Wiebelwagen-blogs.

Eten op de Wiebelwagen

“Here, zegent U dit lekkere eten, amen!” Meteen gaan alle oogjes open en beginnen veertien peuters door elkaar te praten. “Juf, mag ik smeerkaas?” “Ik wil het roze bordje!” “Juf, mag ik zelf boter op mijn broodje smeren?” Terwijl ik de kindjes uitleg dat ze even allemaal op hun beurt mogen wachten, pak ik razendsnel de bordjes, het brood en het beleg erbij. Ik bedenk me wat er net is gebeurd. We hebben samen gebeden voor een zegen voor het lekkere eten. Ik ben blij dat we dat elke dag doen op het kinderdagverblijf. Het is niet vanzelfsprekend om altijd maar te eten te hebben. Daar mogen we ook heel dankbaar voor zijn. En natuurlijk is het eten dat we bij De Wiebelwagen hebben ook heel lekker!

Hoe gezond is het eigenlijk?

Toch maak ik me de laatste tijd zorgen. Een kleine drie jaar geleden begon ik mij te verdiepen in voeding. Ik wilde graag weten wat ik allemaal at en wat er nou wel en niet goed voor mij was. Ik vond het zo interessant dat ik met behulp van een voedingscoach en allerlei boeken en blogs mijn levensstijl qua voeding heb omgegooid. Hierdoor voel ik me een totaal ander mens. Ik ben fitter, vrolijker, ik heb veel meer energie en zin om van alles te doen en mijn kleding zit ook net wat mooier. Ik zou nooit meer terug willen naar mijn oude voedingspatroon.

“Juf, dit lust ik niet!”

Ik word wakker geschud uit mijn gedachten. Als juf kan je het je ook eigenlijk niet veroorloven om even weg te dromen. Een blond jongetje duwt zijn bord naar me toe. Ik zie dat hij er zelf wel heel veel boter op heeft gesmeerd en het plakje kipfilet is half van het broodje afgevallen. “Lieve Tommy, ik wil graag dat je je broodje toch even opeet. Als je deze op hebt, mag je er eentje met pindakaas of vruchtenhagel kiezen.” Gelukkig luistert het kindje en eet hij verder.

Geen voeding, maar vulling

Ik bedenk me met een licht schaamtegevoel dat ik het broodje zelf ook liever niet op zou eten. Niet omdat ik er niet dankbaar voor ben. Maar omdat ik weet dat veel voeding tegenwoordig zo vol zit met toevoegingen die helemaal niet goed voor ons zijn. Ik heb er zoveel over geleerd en gelezen, dat ik bij de meeste producten wel weet wat erin zit. En het broodje van dit jongetje is vulling, maar geen voeding. Carola zegt dat in haar 100% suikervrij-boeken zo mooi. In veel producten zitten gewoon niet de voedingstoffen die we nodig hebben. Als ik die dan al liever niet eet, waarom zou ik het dan wel willen geven aan de kindjes, waar ik zoveel van houd en die ik elke dag dat ik als juf werk het aller-allerbeste wil geven?! Ik voel me verantwoordelijk en ik moet hier wat aan doen.

Het kan nog leuker en gezonder…

Ik kijk rond en glimlach om de schattige manier waarop veel kindjes zitten te eten. Ik heb straks een hoop washandjes nodig om de gezichtjes weer schoon te krijgen. Het is een leuke dag tot nu toe. En vanavond ga ik aan mijn directrice een voorstel doen om het nog leuker én gezonder te maken bij De Wiebelwagen!

Sugarchallenge - 3 Suikervrije dagmenu´s gratis voor jou! - by Carola van Bemmelen

, , , ,

No comments yet.

Geef een reactie