Emotie eten

emotie eten by Carola van Bemmelen

Eten zonder fysieke honger, oftewel emotie eten….. Afgelopen week heb ik me er ook weer eens ouderwets schuldig aan gemaakt.

Na mijn detoxweek en darmspoelingen was ik niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk leeg en die enorme leegte moest gevuld worden, liefst zo snel mogelijk. Ik stond erbij en keek ernaar hoe de ene na de andere (overigens wel gezonde, maar toch…) snack naar binnen ging. Ik kon het werkelijk niet stoppen, hoe goed ik ook mijn best deed. Dus ik heb het maar even laten gebeuren… wetende dat vechten met mezelf uiteindelijk niets oplevert.

Vluchten in suikers….

Wat is dat toch? Die vlucht die we soms kunnen nemen in letterlijke of figuurlijke suikers in de vorm van eten (of drinken, of roken of…) om maar niet de leegte die er op sommige gebieden in ons leven nog aanwezig is te hoeven voelen. Het lijkt wel of we niet leeg mogen zijn. Agenda’s lopen over, iedereen lijkt alleen maar bezig te zijn met leuke dingen, maar waar is de ruimte gebleven om even niets te hoeven en niets te zijn? Waar is de ruimte gebleven om het even niet leuk te hebben? Het lijkt wel alsof we die angstvallig vermijden…

Continu honger…

Afgelopen week ontving ik een mailtje van iemand die gestopt is met het eten van suikers en vertelde continu honger te hebben. De vraag is dan: honger naar wat en honger wanneer? Honger naar eten? Of honger naar liefde, vervulling, ertoe doen? In mijn geval ging het om het laatste….

Ik weet inmiddels, dat als ik aan het eten sla, er iets anders aan de hand is. Eten is niet waar het om gaat, eten is mijn bliksemafleider, mijn signaal dat er iets scheef zit. Het is wat ik doe als ik even wil vluchten uit dat wat er werkelijk aan de hand is. Als ik even geen zin heb om eerlijk te zijn naar mezelf…. Ik ga eten als ik me alleen voel, als ik het even niet meer weet, als ik ruimte nodig heb, als ik me verveel of …. wanneer ik teveel voel. En dat laatste was deze week aan de hand.

Zoals je wellicht wel weet, zijn onze darmen nauw verbonden met onze gevoelens. Ik heb het inmiddels aan den lijve ervaren: door die lege darmen kwam mijn gevoel in alle hevigheid naar boven. Het was even teveel om te dragen. Dus heb ik het gedempt met eten, net zolang tot de ergste intensiteit eraf was en het weer draaglijk was.

Het belang van leegte

Toch weet ik dat de leegte, mijn leegte, nooit zal verdwijnen. Leegte maakt namelijk deel uit van het leven. Ook al vervloek ik hem soms, ik weet dat ik hem nodig heb. Juist in de ruimte die ontstaat door leegte kun je de verbinding met jezelf weer herstellen. Het is ook niet voor niets dat zoveel mensen als herboren terugkomen van een lekkere lege luie vakantie.

Maar goed, dan zoek je bewust de leegte op. In mijn geval zat ik ineens middenin een pijnlijk besef van leegte. En met mij zijn er vele, vele andere mensen die zichzelf hier regelmatig terugvinden. Persoonlijk vind ik het ook helemaal niet erg om op zo’n moment te verzanden in een of ander vluchtmechanisme. Wel is het belangrijk dat je jezelf ervan bewust bent wat je op zo’n moment doet. Neem het waar en sta jezelf toe te doen wat je doet. Vecht er niet mee, het is jouw beschermingsmechanisme in actie.

Het gevoel van leegte ontstaat vaak doordat we focussen op alles dat er niet is, op dingen die mis kunnen gaan, waar we bang voor zijn of op wat we graag willen en maar niet lijkt te komen. Soms willen we iets zo graag dat het pijn doet om te realiseren dat het voor ons niet lijkt te zijn weggelegd. Toch is dit niet waar.

Neem jezelf vooral niet te serieus!

Weet ook dat juist wanneer je zonder oordeel waarneemt wat je doet, dat je dan in staat zult zijn om uiteindelijk de spiraal waarin je zit te doorbreken. Door als het ware op een afstandje naar jezelf te kijken zul je vanzelf de humor van het gebeuren in gaan zien en ben je in staat om het tij te keren. Ook dat weet ik inmiddels uit ervaring (…).

Alles wat je hebt is alles wat je wilt

Het Universum geeft ons altijd op exact het juiste moment alles dat we nodig hebben en alles dat we willen. Het doet dit alleen soms in een vorm of hoedanigheid die we niet hebben bedacht. Waardoor het soms lijkt alsof het er niet is… We zijn dan zo druk aan het zoeken naar de vorm waarin we ons verlangen graag gemanifesteerd zouden zien dat we niet in de gaten hebben dat hetgeen we zo vurig wensen al lang in ons leven aanwezig is.

Echt, geloof me! Of je het er nu mee eens bent of niet: wat je nu hebt is exact dat wat je nodig hebt om de grootste versie van jezelf op dit moment te leven. En ja, dat kan ontzettend pijn doen, het kan ontzettend veel verdriet, strijd en onmacht geven, maar juist op die momenten is het zo belangrijk dat je erop durft te vertrouwen dat het klopt wat er nu gebeurt. Dat je je durft over te geven aan dat wat er nu is. Zodat je niet hoeft te vluchten in eten of het doen van andere dingen om de pijn die ontstaat vanuit het niet-accepteren van het huidige moment te verdoven.

Alles, werkelijk alles wat we doen, wat we zijn en wat we hebben is wat we willen. Soms bewust, maar veelal onbewust. Kijk maar eens naar je leven, zou je met iemand willen ruilen op dit moment? Ik niet. Ook al zijn er genoeg dingen die ik graag anders zou zien. Toch weet ik dat alles op dit moment klopt (ook al ben ik het er lang niet altijd mee eens….)

Dankbaarheid vult beter dan eten

Ik heb mijn ‘eetaanval’ kunnen stoppen op het moment dat ik me dat realiseerde en mijn aandacht ben gaan richten op wat er allemaal wél is, op de volheid van mijn leven op dit moment. En al snel voelde ik de behoefte om te eten verdwijnen. Dat is ook mijn wens voor jou:

dat je op moeilijke momenten jouw focus verlegt van kijken naar wat er niet is (en wat je graag zou willen) naar wat er wel is en daar dankbaar voor bent.

Dankbaarheid vult de leegte in jou veel sneller en langer en geeft je vele malen meer liefde dan eten ooit kan doen.

Sugarchallenge by Carola van Bemmelen - Aanmelden op de sweet living lijst

, ,

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op