De gelukkige eter

De gelukkige eter by Carola van Bemmelen

Na afloop van haar Sugarchallenge kwam Sandra Roobaert tot een belangrijke conclusie: hoe je voelt bepaalt wat je eet. En in alle wirwar van voedingsdeskundigen, dieettheorieën en wetenschappelijke onderzoeken is er 1 ding belangrijk: dat we genieten van ons eten.

Zij heeft besloten om een gelukkige eter te worden en weer te eten vanuit verbinding met zichzelf. Sandra heeft tijdens haar Sugarchallenge haar ervaringen bijgehouden in een geweldige blog. Haar laatste blog deel ik graag hieronder met je omdat deze exact omschrijft wat de visie is van de Sugarchallenge en een suikervrije leefstijl: ‘Het herstellen van de verbinding met jezelf en met jouw verhouding met voeding!’

Suikervrije eters zijn soms net ‘Marsbewoners’

Wanneer je aan iets zo specifieks begint als geen suiker meer eten, ga je onvermijdelijk deel uitmaken van een subgroep: de subgroep der niet-suikereters. Je krijgt in deze groep gevraagd en ongevraagd veel informatie en vindt er steun. Anderzijds heeft het ook risico’s. Je gaat een specifiek taaltje spreken en vindt dingen evident die voor buitenstaanders misschien net zo vreemd zijn als het gedrag van een marsbewoner.

In de loop van enkele dagen kwam ik bijvoorbeeld te weten dat:

  • Bepaalde zaden en noten verhitten geen goed idee zou zijn omdat de vetten die erin zitten dan schadelijke stoffen gaan afgeven. (Geen pijnboompitten meer roosteren dus? Maar dat vind ik nu net zo lekker!).
  • Producten van niet-gefermenteerde soja niet gezond zouden zijn, wegens onder andere fyto-oestrogenen die erin zitten. (Mijn lekkere roerbakschotels met blokjes gemarineerde, gebakken tofu opgeven of wat?).
  • Je havermout en noten het beste eerst kan weken voor je ze gebruikt, wegens erin aanwezig fytinezuur. (Ik ben intussen een vrij grote consument van voornoemde dingen en zie me als niet vooruitziend mens al dagelijks aan de slag gaan met bakjes water met allerlei spul erin).

Het is duidelijk: het is hoog tijd dat ik mijn positie ga bepalen. Waar sta ik als ik alle boodschappen die op me af komen en mijn korte ervaring van enkele maanden als niet-suikereter meeneem? Wel, als ik het allemaal laat bezinken, komt er intuïtief dit naar boven: ik wil een ‘gelukkige eter’ zijn.

Hoe ik me voel, bepaalt wat ik eet

Een gelukkige eter dus. Eerder dan een vegetariër, suikervrije eter, gezonde eter, glutenvrije eter, bewuste eter, paleo-eter, voedselzandloper-eter of wat voor eter dan ook. Eten is nu eenmaal een intens emotionele aangelegenheid: hoe ik me voel, bepaalt voor een deel hoe ik eet en wat ik eet roept weer nieuwe gevoelens bij me op. Ik merk bij mezelf dat het een beetje goed moet zitten met al die gevoelens en dat dat mijn belangrijkste leidraad is voor mijn manier van eten.

Maar wat is dat dan, een ‘gelukkige eter’ zijn?

  • Het eerste waar ik aan denk is: een middenweg bewandelen. Veganisme en andere vormen van het volledig uitsluiten van voedingsmiddelen zijn mij te extreem. Bepaald voedsel dan weer consequent elke dag eten gedurende een lange periode en eventueel in grote hoeveelheden omwille van zogenaamde heilzame effecten, daar zou ik evenmin ooit voor kiezen. Als ik om gezondheidsredenen dingen zou moeten laten, zou het een ander verhaal zijn natuurlijk, maar dat is op dit moment niet het geval.
  • Kritisch blijven ten opzichte van boodschappen in verband met voedsel. Ik vind het wel eens ontmoedigend om alsmaar weer nieuwe informatie over me heen te krijgen. Informatie waarvan je de waarde als leek soms moeilijk kan checken. Ik neem dan ook de informatie mee, én luister waar mogelijk naar mijn intuïtie.
  • Discipline niet te ver drijven. Het heeft heel wat van me gevergd om van mijn ergste suikerverslaving af te komen en ik hou mezelf niet voor de gek: de drang naar zoet en naar eten in het algemeen zit nog ergens helemaal bovenaan. Voor mij geldt: hoe sterker de discipline, des te groter het risico op ontladingen en des te langer de ontladingen duren. Niet te streng eten is dus de conclusie.
  • Genieten van eten is hét criterium bij uitstek. Suikervrij eten is heerlijk, maar een keer een stuk chocola, een frietje of onbezorgd eten in een restaurant zijn ook heerlijk. En oh ja: onbeladen genieten (ook van zoet en ‘fout’) en schuldbewust genieten (van heel veel zoet of ‘fout’ achter elkaar zonder maat te kunnen houden) voelen heel verschillend aan en kan ik altijd gebruiken om me te oriënteren op de genotsschaal.

Een gelukkige eter zijn houdt voor mij ook in:

  • Dat ik eten in de eerste plaats benader op een intuïtieve manier en met gezond verstand, eerder dan vanuit een medische en/of wetenschappelijke invalshoek.
  • Dat ik het totaalbeeld in het oog blijf houden en erken dat ik niet alles hoef te weten.
  • Dat ik (zonder overigens te willen ‘bekeren’) altijd bereid ben om wie daarin geïnteresseerd is te vertellen over mijn keuzes en waarom ik er blij om ben op deze manier te eten.
  • Dat ik ervoor kies om te blijven onderzoeken, tijd te nemen om te koken en om mezelf kan lachen wanneer ik voor ‘correcte’ 85 %-chocola heb gekozen, maar wel in één keer driekwart van de plak heb opgegeten en de rest van de avond buikpijn heb.
  • Dat ik af en toe – maar niet te vaak – mezelf toesta een doodongelukkige eter te zijn wanneer alles een keer helemaal tegenzit en het leven een pathetisch tranendal lijkt.

Noem jij jezelf een gelukkige eter?

Ik twijfel er niet aan dat een gelukkige eter zijn voor iedereen een verschillende invulling heeft en ik denk dat iedereen er wel bij zou varen om voor zichzelf te onderzoeken wat hij of zij nodig heeft om een gelukkige eter te kunnen zijn? Want eten is nou eenmaal leuk en lekker, dus waarom er niet gewoon van genieten?
Mocht je alle blogs van Sandra willen lezen, kijk dan hier op http://de-gelukkige-eter.blogspot.be/

Sugarchallenge - 3 Suikervrije dagmenu´s gratis voor jou! - by Carola van Bemmelen

, , , , , ,

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op