Ik eet suikervrij, nu mijn man en kinderen nog…

Ik eet suikervrij, nu mijn man en kinderen nog... by Danny Vermeeren

Je hebt besloten om deel te nemen aan de Sugarchallenge en weer terug te gaan naar echt eten, naar eten dat voedt en niet alleen vult. Naar eten waar je lichaam weer blij en gezond van wordt. Je man of partner vindt dit helemaal OK, want het gaat je daardoor beter. Zelf heeft hij / zij het ´niet nodig´…. je mag dus rustig je gang gaan, als voor de rest van het gezin de boel maar bij het oude blijft. Tsja… daar sta je dan met je goede voornemens want op deze manier wordt het allemaal wel heel veel werk. Hoe ga je daarmee om zonder een echtscheiding of een boel gedoe te forceren?

In deze blog ontvang je van onze mastercoach Danny een aantal praktische tips!

Het komt namelijk vaker voor dan je denkt dat de partner nog niet echt overtuigd is van de noodzaak om suikervrij en gezond te gaan eten. Dit maakt het vaak voor jou een stuk lastiger om je goede voornemens vol te houden en het roer om te gooien. En dan zijn er ook nog de kinderen voor wie verandering en ´anders dan anders´ en ´anders dan anderen´ vaak heel lastig is. Een dubbele uitdaging dus.

Vooral kinderen houden van ´oud en vertrouwd´

Kinderen in het gezin kun je ruwweg verdelen in de kleintjes tot een jaar of 7 en de grotere kinderen vanaf 7 jaar plus de pubers. Het eten wat je nu klaarmaakt ziet er anders uit en smaakt anders. Voor de kleintjes is dat vaak heel lastig omdat zij nog heel sterk beoordelen op wat ze zien. Als iets er anders uitziet vinden ze het dan ook al snel “niet lekker” en zetten ze alles op alles zodat je weer het vul-eten gaat koken dat ze gewend zijn. Dat is lekkerder omdat het bekend is. De wat grotere kinderen en pubers gooi ik voor het gemak even op één hoop. Die vinden het vaak allemaal maar flauwekul en ook hier zetten ze vaak alles op alles om je weer het vul-eten te laten koken. Nu is het met pubers over het algemeen zo dat ze niets goed vinden wat je doet, dus dat is een verhaal apart.

Komt dit je bekend voor?

Voordat we je de richtlijnen geven over hoe je hiermee het beste om kunt gaan is het belangrijk dat je kennisneemt van een heel belangrijk basisprincipe dat zowel voor je partner als voor je kinderen van toepassing is, namelijk

Handelen uit Liefde is niet het zelfde als lief-zijn. Handelen uit Liefde betekent soms dat je “hard” bent.

Wat is het verschil tussen handelen uit liefde en handelen uit lief-zijn?

Het verschil is het beste uit te leggen aan de hand van een voorbeeld (dat je vast en zeker bekend voor zal komen…)

Voorbeeld 1: Handelen uit lief-zijn

Een kind van 7 jaar moet om 19.30 uur naar bed. Het wil niet “nu al” naar bed en is hevig aan het zeuren. Je geeft toe: “bij hoge uitzondering” mag het kind vandaag tot 8 uur opblijven. Kind blij, jij “blij”. Hoewel, eigenlijk weet je dat wat je nu doet niet het beste is voor het kind.

Door te handelen uit lief-zijn voorkom je een hoop gezeur van het kind. Het kind is gelukkig en ook jij krijgt een hier goed gevoel bij. Toch weet je dat het langer opblijven op de langere termijn niet het beste is voor het kind.

Voorbeeld 2: Handelen uit liefde

Een kind van 7 jaar moet om 19.30 uur naar bed. Het wil niet “nu al” naar bed en is hevig aan het zeuren. Als ouder ben je “hard” en brengt toch het kind op tijd naar bed, ook al is het er niet mee eens en is het niet blij.

Je bent bereid als ouder de tranen en de “toestanden” te doorstaan omdat je weet dat dit het beste is voor je kind.

Waarom zijn we soms lief, terwijl we beter uit liefde zouden kunnen handelen?

Handelen uit liefde kost vaak meer energie en doorzettingsvermogen, plus dat het niet echt leuk is om je kind “ongelukkig” te zien. Het is daarom niet altijd gemakkelijk en geeft niet altijd direct een gelukkig gevoel voor jezelf. Dat gelukkige gevoel komt meestal pas later, wanneer je steeds weer ziet dat het je kind goed gaat wanneer je consequent uit liefde handelt. Handelen uit “lief zijn” kost minder energie, het kind is “gelukkig” en het geeft je direct een blij gevoel. Later kan je je schuldig en niet gelukkig voelen omdat je steeds weer ziet dat het kind het eigenlijk de volgende dag “niet trekt”.

Vanaf nu weet je waar je voor gaat kiezen, toch?

Over naar de beloofde tips!

Tip 1: Hoe om te gaan met een onwillige partner?

Dit is relatief het gemakkelijkst! Wanneer jij kookt en je partner niet of zeer sporadisch, hebben jullie samen eigenlijk een “contract” afgesloten. Namelijk, dat jij verantwoordelijk bent voor wat er op tafel komt. Hiermee draagt je partner dus eigenlijk de verantwoording voor gezonde voeding over aan jou! Wanneer jij vervolgens besluit om de alom gebruikelijke VULLING te “koken”, is dat “normaal” en komt er geen weerstand. Wanneer jij echter besluit om gezond en normaal te koken, ziet het er anders uit, smaakt het anders en kán er weerstand ontstaan.

Hier kun je twee dingen doen:

  1. Je kunt Lief-zijn en twee “potjes” gaan koken. Dus daardoor geen weerstand meer van je partner en allebei tevreden. Toch zit deze oplossing je waarschijnlijk niet helemaal lekker omdat je weet je dat normaal en gezond eten ook beter is voor je partner. Daarbij kost het je meer tijd, geld en energie om die 2 potjes te koken. Eigenlijk is dit dus reuze onhandig.
  2. Wanneer je partner grote moeite heeft met voeding i.p.v. vulling, kan hij/zij zelf prima zijn/haar eigen potje koken. Waarom niet? Daarmee pakt je partner als volwassene de verantwoording voor zichzelf en ontlast jou. Wanneer je partner niet die verantwoording oppakt, dan geeft je partner de verantwoording aan jou, dus dan is het eten wat de pot schaft, punt.

Gaat dit zonder weerstand? NEE! Is dit handelen uit LIEFDE voor jezelf EN je partner? JA!

Ervaring leert dat deze houding en aanpak even een tijdje lastig is maar uiteindelijk mooie resultaten geeft voor allebei!

Tip 2: hoe om te gaan met kinderen die vulling willen?

Ook hier gaat het om handelen uit liefde, om te kiezen voor dat wat gezond is voor je kinderen. En ja, kinderen kunnen ZEUREN! (ik heb er zelf 4). Je weet dat de nieuwe manier van voeden gezonder is voor je kind op korte en al helemaal op langere termijn. Dat het er rustiger en evenwichtiger van wordt. Met kinderen is de aanpak dan ook eenvoudiger omdat je hier “alleen maar” je rol als ouder, als persoon die weet wat goed voor het kind is, hoeft op te pakken.

Dit zijn de regels die wij hier thuis hanteren (en perfect werken!)

  1. Kies je uitgangspunt: JIJ bent de ouder en omdat je meer levenservaring hebt weet jij wat goed voor ze is en wat niet.
  2. Kies hoe je gaat handelen: je kiest ervoor om uit liefde te gaan handelen en kookt voortaan gezonde VOEDING.
  3. Kies je innerlijke houding: wanneer het kind niet wil eten en gaat zeuren, boos doen, huilen, etc., wees dan bereid om deze stormen te doorstaan. Het is als een najaarsstorm, het kan heftig zijn, maar de storm trekt ALTIJD over.
  4. Kies de consequenties: wanneer het kind weigert om te eten, dring dan NIET aan. Geef het kind de mogelijkheid om te kiezen en om te leren van de consequenties van zijn/haar handelen. Het “raamwerk” waaruit ze kunnen kiezen bepaal jij, als (wijze) ouder. Namelijk, je kunt eten wat de pot schaft of je eet niet.
  5. Geeft het kind de kans om te ervaren: Wanneer het kind besluit om niet te eten, dan is de consequentie die het kind gaat ervaren, dat het honger heeft. Dat het moet wachten tot de volgende maaltijd.

BELANGRIJK!

  • Dringt niet aan, geef het kind 20 minuten tijd om te kiezen of het wil eten of niet.
  • Haal na die tijd het eten weg, zonder er wat over te zeggen,
  • Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
  • Praat het kind geen schuldgevoel aan.
  • Geef geen tussendoortjes als het niet mee wil eten met de maaltijden! Dit betekent tussendoor geen snoepje maar ook geen fruit of welk ander “gezond” alternatief!
  • Laat het kind ervaren wat de consequentie van zijn/haar keuze is!
  • De volgende maaltijd kan het dan besluiten te eten zodat het geen honger meer heeft, of niet.

Wat te doen wanneer het kind keer op keer weigert om te eten?

  1. Blijf standvastig! Geef het kind GEEN ander eten, alleen drinken.
  2. Durf geduld te hebben! Na verloop van een aantal gemiste maaltijden zal het kind gegarandeerd gaan eten!
  3. Blijf handelen uit liefde. Het enige wat je hoeft te doen is standvastig te blijven en dit net zo lang te herhalen totdat het kind geleerd heeft wat de consequenties zijn van het niet eten.
    Kinderen kunnen langer zonder eten dan je denkt! Word dus niet ongerust als het kind een aantal dagen weigert te eten, dit hebben wij zelf ook allemaal meegemaakt. Uiteindelijk krijgt het honger en gaat het eten. Wel belangrijk is dat het kind voldoende water (geen frisdranken natuurlijk!) krijgt.

Je zult versteld staan hoe goed deze stappen werken!

DEEL JOUW ERVARING MET ANDEREN, LEER SAMEN!

Samen weten we meer dan één! Ik nodig je uit om onder deze blog jou eigen ervaringen te delen, wat wel werkte en wat niet, zodat je ideeën kan opdoen en zo zelf nieuwe wegen vindt.

Sugarchallenge - 3 Suikervrije dagmenu´s gratis voor jou! - by Carola van Bemmelen

, , , , ,

No comments yet.

Geef een reactie