Vitaliteit

Vitaliteit by Carola van Bemmelen

Als je woorden als vitaliteit en gezondheid intypt in google, krijg je miljoenen hits. Klaarblijkelijk heeft iedereen hier wel een visie over. Het gaat over eten, over bewegen, over diëten, over ervaringen, over resultaten, over van alles.

De vraag die ik me hier steeds weer stel is: ‘Hoe komt het dat de ene persoon vitaal is (of in ieder geval oogt) en de ander totaal niet? Waarom is de een (te) dun en de ander (te) dik? Hoe komt het dat de ene helft van Nederland in bed ligt met de griep en de andere helft springlevend rondloopt. Wat maakt hier het verschil?’

Lifestyle

Is het inderdaad de ‘lifestyle’? Of is het iets anders? Ik ken namelijk genoeg mensen die maar ‘wat doen’, er op los leven zogezegd en die toch topfit zijn. Wat is dan de rol van voeding, van bewegen, in het bereiken van vitaliteit? Zou het kunnen zijn dat die eigenlijk maar heel klein is, en dat slank zijn en vitaliteit door ons ego wordt ingezet als doel dat ons gelukkig moet maken wanneer we dat bereiken?

Wederom een van de vele voorwaarden die we eerst denken te moeten te vervullen voordat we van onszelf kunnen houden en écht gelukkig kunnen zijn: als ik gezond eet, dan word ik slank en vitaal, dan ben ik mooi en zullen de mensen van me houden, als ik veel beweeg, dan ben ik gezond en krijg ik meer energie… Met als gevolg dat we ons suf- diëten en sporten tot we er bijna dood bij neervallen.

Het heilige ‘moeten’

Begrijp me goed, ik ben absoluut een groot voorstander van gezonde voeding en beweging, maar wel vanuit liefde voor jezelf, niet als voorwaardelijk middel om van jezelf te kunnen houden. Op het moment dat sporten en diëten een heilig ‘moeten’ worden ben je aan het ‘werk’ en zeg je eigenlijk dat je niet goed bent zoals je nu bent. Dat er nog iets aan je mankeert dat opgelost dient te worden. Bovendien: op het moment dat je sporten en bewegen nodig hebt om je goed te kunnen voelen loop je de kans op een verslaving.

Regelmatig komen mensen zich bij mij in de sportschool aanmelden als nieuw lid met de zin: “Ik moet meer bewegen, de kilo’s moeten eraf’. Op mijn vraag van wie ze dan meer moeten bewegen geven ze aan dat ze dat van zichzelf moeten. Als ik dan vervolgens vraag of ze dat ook willen krijg ik steevast het antwoord: ‘Nee, ik heb eigenlijk een hekel aan sporten, maar het moet….’. Toch schrijven ze zich in als lid….Vervolgens gaan ze samen met een instructeur aan het ‘werk’, om na twee tot drie maanden hun abonnement weer op te zeggen. Zullen ze op zo’n moment van zichzelf houden of zullen ze een nog grotere hekel hebben aan zichzelf? Ze hebben immers ‘gefaald’, ze hebben het weer niet volgehouden en ‘dus’ zijn ze het niet waard om van zichzelf te houden. Het ego heeft deze ronde gewonnen…

De sleutel tot vitaliteit

In mijn visie ligt de sleutel tot (blijvende) vitaliteit in het volledig accepteren van jezelf. In het volledig in het nu aanwezig zijn en dat wat op je pad komt accepteren en doorleven. Zonder morren, zonder ‘ik wil hier naartoe’ of ‘ik wil daar naartoe’. Alle morren en vechten met wat is geeft stress en stress ondermijnt de vitaliteit van jou als persoon, kost het lichaam energie en leidt je af van wat belangrijk is in jouw leven. De plek waar je nu bent is het resultaat van wat je in het verleden hebt gedaan. Door waar je nu bent af te wijzen, wijs je ook af wat je in het verleden hebt gedaan, je wijst dus eigenlijk jezelf en alles wat je hebt gedaan af. Je wijst dat af wat jouw ziel heeft gecreëerd voor jou en wat je nodig hebt om weer bij jezelf te komen.

Het gaat om de ervaring

Iedere actie die je onderneemt vanuit een weg willen van of een toe willen naar is een afwijzing van de behoeften van je ziel. Met als gevolg dat jouw ziel steeds weer opnieuw situaties creëert die nodig zijn om dat te kunnen ervaren waarvoor ze hier is. Keer op keer op keer… Zolang het ego en de ziel niet in staat zijn om met elkaar samen te werken blijf je waar je bent, ervaar je steeds weer hetzelfde in een nieuwe situatie. De ziel creëert, het ego vecht tegen dat wat er is. Dit verklaart bijvoorbeeld waarom mensen heel veel afvallen en vervolgens nog meer kilo’s aankomen. Als het afslanken vanuit een moeten of een ontevredenheid met de huidige situatie is gebeurd, creëert de ziel weer een nieuwe situatie om dat te kunnen ervaren waarvoor ze hier is. Net zolang tot je je overgeeft en de ziel het gevoel kan leven dat zij wil leven. Zodra het gevoel of de ervaring geleefd is, is het klaar en ontstaat er ruimte voor nieuwe keuzes – keuzes vanuit liefde voor jezelf. Keuzes die weer zullen leiden tot nieuwe ervaringen.

Willen en moeten

Waar willen in het spel komt is altijd het ego aan het woord en dit is de absolute garantie voor pijn en lijden. Het gaat om ‘zijn’, om onvoorwaardelijke, totale acceptatie van dat wat er nu is. Om de bereidheid de rest van je leven zo te zijn als je nu bent. Te leven in de situatie waarin je nu leeft. Op die manier geef je jouw ziel de ervaring die ze nodig heeft en zal ze dus ophouden met het onophoudelijk creëren van nieuwe (soortgelijke) situaties die je niet wilt. Dus: als je 15 kilo overgewicht hebt, accepteer die 15 kilo dan, je hebt ze op dit moment nodig, om wat voor reden dan ook. Als je een slechte conditie hebt: accepteer dat dan. Let op: dit is overigens geen vrijbrief om de boel dan maar te ‘laten waaien’. Om je dan maar vol te stoppen onder het mom: ‘ik ben nu eenmaal te dik, wat maakt het uit’. Dat is een subtiele afwijzing van wat er is.

Een oneindige perfectie

De natuur is perfect, altijd. Pas vanuit volledige, onvoorwaardelijke acceptatie van dat wat is kun je de beslissing nemen om iets te doen, om actie te ondernemen. Op dat moment ben je namelijk niet meer afhankelijk van de resultaten van die actie (om gelukkig te zijn of van jezelf te houden) en ontstaat er ruimte waarin dat kan gebeuren wat gebeuren wil. Waarin jouw ziel weer nieuwe situaties kan creëren en nieuwe ervaringen kan opdoen, kan groeien. Je doet dan de dingen die je doet vanuit liefde voor jezelf, omdat je van jezelf houdt, niet meer om liefde mee te krijgen of om een gat te vullen. Het is onvoorwaardelijk. Als dat wat gezien/ geleefd wil worden ook daadwerkelijk de ruimte krijgt en daardoor gezien/ geleefd wordt, kan het verdwijnen en plaats maken voor iets nieuws. Dat is het leven en het leven is vitaliteit, altijd!

Sugarchallenge - 3 Suikervrije dagmenu´s gratis voor jou! - by Carola van Bemmelen

, , ,

No comments yet.

Geef een reactie